سفارش تبلیغ
صبا




























جوان امروزی

 

عشق یعنی راه رفتن زیر باران

                               عشق یعنی من می روم تو بمان

عشق یعنی آن روز وصال

                             عشق یعنی بوسه ها در طوله سال

عشق یعنی پای معشوق سوختن

                             عشق یعنی چشم را به در دوختن

 عشق یعنی جان می دهم در راه تو

                            عشق یعنی دستانه من دستانه تو

عشق یعنی دو س دوستت دارم تورو

                            عشق یعنی می برم تا اوج تورو

عشق یعنی حرف من در نیمه شب

                            عشق یعنی اسم تو واسم میاره تب

عشق یعنی انقباظو انبصاط

                            عشق یعنی درده من درده کتاب

عشق یعنی زندگیم وصله به توست

                           عشق یعنی قلب من در دست توست

عشق یعنی عشقه من زیبای من

                           عشق یعنی عزیزم دوستت دارم

دلم تنگ است…

دلم تنگ است…

دلم اندازه دنیا، دلتنگ است

بیا تنهایم نمیذاری ؟

 


نوشته شده در جمعه 89/5/22ساعت 10:20 صبح توسط گل نفیس نظرات ( ) |

 

                              بعد از آن دیوانگی ها ای دریغ                               

 

                                                باور نادید که عاشق گشته ام

 

                               گوئیا او مرده در من کان چنین

 

                                                  خسته و خاموش و باطل گشته ام

 

                               هر دم از آینه می پرسم ملول

 

                                                   چیستم دیگر به چشمت چیستم؟

 

                              لیک در آینه میبینم که ،وای

 

                                                   سایه ای هم زانچه بودم نیستم

 

                             همچو آن رقاصه هندو به ناز

 

                                                    پای می کوبم ولی بر گور خویش

 

                            وه که با صد حسرت این ویرانه را

 

                                                   روشنی بخشیده ام از نور خویش

 

                          ره نمی جویم به سوی شهر روز

 

                                                   بی گمان در قعر گوری خفته ام

 

                          گوهری دارم ولی آن را ز بیم

 

                                                   در دل مرداب ها بنهفته ام

 

                         می روم... اما نمی پرسم ز خویش

 

                                                 ره کجا...؟منزل کجا ...؟مقصود چیست؟

 

                         بوسه می بخشم ولی خود غافلم

 

                                               کاین دل دیوانه را معبود کیست؟

 

                       او چو در من مرد ،ناگه هر چه بود

 

                                                 در نگاهم حالتی دیگر گرفت

 

                       گوئیا شب با دو دست سرد خویش

 

                                                 روح بی تاب مرا در بر گرفت

 

                      آه ... آری ...این منم...اما چه سود

 

                                                او که در من بود دیگر نیست نیست

 

                       میخروشم زیر لب دیوانه وار

 

                                              او که در من بود، آخر کیست ، کیست ؟


نوشته شده در جمعه 89/5/8ساعت 10:45 صبح توسط گل نفیس نظرات ( ) |

           

                                    بگذر از نی, من حکایت میکنم
 
                         و ز جدایی ها شکایت میکنم
 
                                     نی کجای این نکته ها آموخته
 
                         نی کجا داند نیستان سوخته
                                    بشنو از من بهترین راوی منم
 
                            راست خواهی هم نی و هم نی زنم
                                      نشنو از نی...نی نوای بی نواست
 
                         بشنو از دل دل حریم کبریاست
                                      نی بسوزد خاک و خاکستر شود
 
                  دل بسوزد خانه دلبرشود

 


نوشته شده در چهارشنبه 89/4/23ساعت 4:47 عصر توسط گل نفیس نظرات ( ) |

 

یک نفر هست...مرا میخواند

 

درد او میدانم...

 

یک نفر دلگیر است

 

من نمیدانم کیست

 

من نمیدانم چیست

 

لیک

 

یک نفر هست!

 

همین...

 

یک نفر هست که خیزاب غمش

 

ساحل چشم مرا تر کرده...

 

یک نفر هست...

 

که بن بست دلش

 

کوی اندیشه ی من سد کرده

 

یک نفر هست...

 

یکی رنجور است...

 

یک نفر مهجور است...

 

و نمیدانم کیست...لیک

 

یک نفر هست...

 

همین!

 

 


نوشته شده در سه شنبه 89/4/22ساعت 4:42 عصر توسط گل نفیس نظرات ( ) |

 

  مهربانم، ای خوب!

    یاد قلبت باشد؛ یک نفر هست که این جا ...
         بین آدم هایی، که همه سرد و غریبند با تو
     تک و تنها، به تو می اندیشد
     و کمی،
    دلش از دوری تو دلگیر است....
  مهربانم، ای خوب!
  یاد قلبت باشد؛ یک نفر هست که چشمش ،
 به رهت دوخته بر در مانده
 و شب و روز دعایش اینست؛
   زیر این سقف بلند، هر کجایی هستی، به سلامت باشی
         و دلت همواره، محو شادی و تبسم باشد...
        مهربانم، ای خوب! یاد قلبت باشد؛
        یک نفر هست که دنیایش را،
        همه هستی و رؤیایش را، به شکوفایی احساس تو، پیوند زده
       و دلش می خواهد، لحظه ها را با تو، به خدا بسپارد....
    مهربانم، ای خوب!
        یک نفر هست که با تو
       تک و تنها، با تو
      پر اندیشه و شعر است و شعور!
          پر احساس و خیال است و سرور!
       مهربانم، ای یار، یاد قلبت باشد؛
       یک نفر هست که با تو، به خداوند جهان نزدیک است
     و به یادت، هر صبح، گونه سبز اقاقی ها را
        از ته قلب و دلش می بوسد
       و دعا می کند این بار که تو
          با دلی سبز و پر از آرامش، راهی خانه خورشید شوی
         و پر از عاطفه و عشق و امید
               به شب معجزه و آبی فردا برسی…

نوشته شده در یکشنبه 89/4/20ساعت 2:59 عصر توسط گل نفیس نظرات ( ) |


Design By : Pichak